Το 1994 στην Ιαπωνία, για λογαριασμό της αυτοκινητοβιομηχανίας Toyota, η θυγατρική Denso Wave δημιούργησε τον κώδικα QR (Quick Response). Ο QR code είναι η εξέλιξη του μονοδιάστατου barcode, ο οποίος χρησιμοποιείται εδώ και δεκαετίες στη βιομηχανία εμπορευμάτων και φέρει πληροφορίες για το εκάστοτε προϊόν. Αυτή η εξέλιξη, λοιπόν, είναι ένας γραμμωτός κώδικας δύο διαστάσεων (2d code) και αναπτύχθηκε λόγω της ανάγκης για αποθήκευση μεγαλύτερου όγκου πληροφορίας και για αποκωδικοποίηση με μεγάλη ταχύτητα. Μπορεί να διαβαστεί και να αποκρυπτογραφηθεί με έναν επεξεργαστή εικόνας και υποστηρίζει αριθμητικούς, αλφαριθμητικούς, δυαδικούς και κινέζικους χαρακτήρες. Αρχικά χρησιμοποιήθηκε εντός της αυτοκινητοβιομηχανίας για την εύκολη αναγνώριση των οχημάτων, στη συνέχεια και από την υπόλοιπη βιομηχανία για εσωτερική χρήση ταυτοποίησης των προϊόντων. Φυσικά, οι λαγοί των διαφημιστικών εταιριών δεν άργησαν να καταλάβουν ότι υπάρχει πολύ ψωμί πίσω από τη γιαπωνέζικη εφεύρεση.
Η ευρεία διάδοση των smartphones τα τελευταία χρόνια, έκανε την πρόσβαση στο διαδίκτυο από οποιοδήποτε σημείο αυτονόητη. Αυτό σε συνδυασμό με την υψηλής ανάλυσης σάρωση εικόνας που προσφέρουν τα συγκεκριμένα κινητά τηλέφωνα έκανε πρόσφορο το έδαφος προς εκμετάλλευση του QR code από το χώρο της διαφήμισης. Έτσι, οι QR codes βρήκαν τη θέση τους σε συσκευασίες και διαφημίσεις προϊόντων και υπηρεσιών.
Για να το κάνουμε πιο λιανά: οι διαφημιστές φοβόντουσαν ότι μία απλή παράθεση της ιστοσελίδας του προϊόντος πάνω στη συσκευασία ή τη διαφήμιση του δεν θα είχε λαμπρά διαφημιστικά αποτελέσματα, διότι ο καταναλωτής μπορεί να ξέχναγε να την επισκεφτεί ή ακόμα και να βαριόταν τη διαδικασία. Τα νούμερα δεν τους έβγαιναν ελπιδοφόρα. Έτσι, προς διευκόλυνση του καταναλωτή, αρκεί ένα απλό πέρασμα του smartphone πάνω από τον κωδικό (ο οποίος πλέον βρίσκεται παντού, από περιοδικά μέχρι στάσεις λεωφορείων) και μεταφέρεται απευθείας στην ιστοσελίδα του προϊόντος με όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Πέρα από το χώρο του εμπορεύματος, οι κωδικοί αυτοί χρησιμοποιούνται πλέον και σαν «ταυτότητες», αφού έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται παραδείγματος χάριν σε επαγγελματικές κάρτες ή ακόμα και από δημόσιες υπηρεσίες και κράτη. Χωρίς πολύ βαβούρα και κόστος. Καιρός λοιπόν τώρα, σε περίοδο κρίσης, να προμηθευτούμε όλοι από ένα smartphone! Τι κι αν αυτό κοστίζει όσο δύο μηνιάτικα (για όσους ακομα έχουν από αυτά)…